Geloven Meditaties Op zoek naar de waarheid
Op zoek naar de waarheid
‘totdat ik in Gods heiligdommen inging……’, Psalm 73:17
Op zoek naar de waarheid. (Meditatie Kerknieuws februari 2010)
Het zal je als gelovig mens toch gebeuren dat de natuurkundigen gaan bewijzen dat de oerknal echt geschied is, en dat er ook nog niets was voorafgaande aan die oerknal. Dan heb je, als iemand die gelooft dat zijn leven voortkomt uit God en eens zal terugkeren naar Hem, toch echt een probleem. Je moet er niet aan denken dat er geen God zou zijn die de wereld leidt. Dat alles maar toevallig gebeurt en dat het recht van de sterkste dus voor eeuwig geldt. Dan ben ik bij voorbaat voor eeuwig verloren, kwijt! De waarheid zoeken en vinden, dat valt niet mee.
Ook Asaf, de dichter van Psalm 73, doet dat. Hij twijfelt. Hij twijfelt zelfs zo sterk dat het maar weinig gescheeld heeft of hij was een opstandig mens naar God toe geworden. Hij zou gescholden hebben op zijn God. Vreselijk! Het dilemma waar Asaf mee zit is ook zo’n oude kwestie in het geloof. Het lijkt er volgens hem namelijk sterk op dat het leven van een goddeloze makkelijker verloopt dan van een vroom mens die God in alles probeert te gehoorzamen. Het is de dichter, wellicht beter gezegd: de bidder, opgevallen dat de mens die niet naar de stem van de Here luistert meer voorspoed heeft dan de nederige knecht van God. Daarmee bedoelt hij niet dat de goddeloze niet in een god gelooft, in die dagen geloofde iedereen in god, atheïsme moest nog uitgevonden worden. Nee, Asaf ziet mensen voor zich die geen rekening houden met God. Die leven alsof ze zelf god zijn, hun eigen wetten maken. Dat is goddeloos, want je leeft dan alsof God niet bestaat. Asaf vindt het niet eerlijk dat zo’n soort mens ogenschijnlijk nooit een halt wordt toegeroepen door…. Hij kan het niet verkroppen. Hij, een dienstknecht van God is speelbal van dit soort mensen. Dat is toch niet rechtvaardig.
En dan lees je ‘totdat ik in Gods heiligdommen inging’(vers 17). Een heel apart zinnetje. Had God dan meerdere heiligdommen? Er was toch maar één tabernakel. Asaf was immers een tijdgenoot van David, de tempel was nog niet gebouwd. Zou het op synagogen in den lande slaan? Het lijkt er alles op dat hier wat anders dan een ruimte in de tabernakel wordt bedoeld. Asaf zoekt het bij God zelf, bij de raad van God. Hij probeert het hart, mag je dat zeggen? – de ziel, van God te vinden. Hij bidt totdat hij de waarheid vindt in God zelf. Later in de psalm zie je ook een aanwijzig voor deze uitleg. Het gevolg van dit verlangen om Godgeleerd te worden is dat God hem leidt door zijn raad (vers 24). Hij begint iets van de heilsgeheimen te snappen. De Here openbaart zich aan hem. Er is waarheid….!
Hoe zoekt u naar de waarheid. Is er nog wel waarheid in u leven. Of is dat waar wat voor u prettig is, wat je leuk vindt? Ik ben bang dat Asaf dan zou zeggen; u bent een goddeloze, ook al staat u ingeschreven bij de kerk. Een gelovige zegt: God is de waarheid. Maar hoe werkt dat dan? Dat is het wonderschone van deze psalm. Hier wordt de weg naar de waarheid gewezen. Een innige waarheid. Uiteindelijk geen pendelen tussen de dilemma’s, niet enkel eindeloos informatie verzamelen. Niet bij nacht en ontij nog achter Google. God is de Waarheid. Jezus Christus is de Waarheid. Jezus is de Zoon van God!
Het zou niet vreemd zijn wanneer u als zoeker van de waarheid hier zou steigeren. En, u zoekt toch wel? Wee de mens die lui is geworden in het zoeken. Die ’t allemaal wel gelooft, want uiteindelijk ben je dan een ongelovige, een Pilatus, een handige jongen… En daar heeft de Here niet zoveel mee op. Maar toch, u zult ook steigeren wanneer hier zomaar staat dat God de Waarheid is. Eén ding moet eerst wel gezegd worden; ’t staat er niet zomaar. Asaf is tot de rand gegaan. Heeft de wanhoop van de twijfel gekend. Werd ziek van de twijfel. Het had niet veel gescheeld of Asaf was goddeloos geworden. De waarheid vinden kan alleen met het kruis van de navolging op je rug. Echte vrede vinden gaat ongetwijfeld (!) gepaard met lijden. Je weet het niet meer. Krijgen ze daar in Genève, met die deeltjesversneller, dan toch gelijk? En dan, in uiterste wanhoop, de overgave aan God. Overgave zonder dat je zeker weet of je wel antwoord zal krijgen. De sprong van Kierkegaard. In uiterste nood, want je kunt niet meer, roepen en bidden: O God, Wie bent U dan? En dat je het ziet, het geheim: het hart van God. Zijn liefde, enkel nog liefde. Getoond in Zijn lieve lieve Zoon Jezus Christus, aan het kruis.
De heiligdommen van God, ze bestaan. Maar je vindt ze niet zomaar. Het zijn heiligdommen. Je zult moeten zoeken: innig moeten zoeken. Maar dan zal je ook vinden. Jezus heeft dat zelf gezegd! Misschien moeten we het wel zo zeggen: om de Waarheid te vinden dient de denker een bidder te worden.
ds. G. van Velzen.