In maart zijn Ineke Noordhuis en Marjolein Dijkstra weer naar Tanzania geweest. We werden weer hartelijk welkom geheten in het ziekenhuis in Makiungu. Alsof we niet weggeweest waren en dit toch 2 jaar geleden was. Onze eerste indruk van het ziekenhuis en dan met name de afdeling voor de pasgeborenen en prematuren was dat het er erg goed en schoon uitzag. Ook werden er lijstjes van de baby’s bijgehouden. We waren positief verrast! De reanimatielessen die we gaven werden goed bezocht en ook hierin bleek dat er tijdens onze afwezigheid verder werd getraind met deze lessen.

We hebben weer 2 nieuwe teachers aangesteld die deze lessen hopelijk gaan continueren. Blij waren ze met de certificaten die we aan hen overhandigden. We hebben, net zoals de vorige keer babyvoeding gekocht voor de baby’s waarvan de moeders (nog) geen moedermelk hebben. De babyvoeding is hier erg duur en wordt daarom niet aangeboden door het ziekenhuis. Behalve babyvoeding hebben we ook melkpoeder gekocht die gegeven kan worden aan grotere kinderen met voedingsproblemen . Ook wordt deze melk aan moeders gegeven die in slechte gezondheid verkeren, maar die op deze manier wel goede borstvoeding kunnen geven aan hun baby’s.

 

 

 

Een ander project was de school.
Vorige keer hadden we contact met de school gelegd en ook nu gingen we daar op bezoek. Door de enorme regenval van de laatste tijd is er een lokaal weggespoeld en 3 andere lokalen hebben veel scheuren en zijn te gevaarlijk om te gebruiken. Ze wilden graag de lokalen die nog gebruikt worden schilderen en een waterafstotende laag aan de buitenkant aanbrengen zodat deze lokalen iets meer bestand zijn tegen de volgende regenbuien. We hebben de verf voor hen betaald op voorwaarde dat er dezelfde week begonnen zou worden met schilderen zodat we zeker wisten dat de verf op de muren van de school gesmeerd zou worden ! En ja: er werd heel hard gewerkt en we zagen duidelijk het verschil welke lokalen gedaan waren en nog moesten. Ook hebben we voor de school schriften en potloden gekocht die uitgedeeld werden aan kinderen waarvan de ouders hiervoor geen geld hebben.
De school was heel erg blij met de verf en schriften en willen jullie hiervoor bedanken!

 

Een ander project was een kindertehuis waar kinderen wonen die geestelijk of lichamelijk gehandicapt zijn.
Dit huis wordt geleid door Father Tom, een Ierse broeder die al 35 jaar in Tanzania woont. Hij is heel erg begaan met deze kinderen.
Op onze vraag wat er nodig was werd geantwoord: wasmiddel om de kleren van de kinderen te wassen, desinfectans om de bedden te soppen, suiker (wat duur is) en dan eventueel nog een voetbal voor de kinderen.
Een paar dagen later hebben we 100 kg suiker, een heleboel wasmiddel en desinfectans en 8 voetballen bezorgd. Uit een later gesprek bleek dat ze behoefte hebben aan rolstoelen. Ze gebruiken de rolstoelen die ze nu hebben voor verschillende kinderen. Ze krijgen weleens rolstoelen uit het buitenland maar het probleem hiermee is dat deze niet geschikt zijn voor de Tanzaniaanse wegen zonder asfalt en vol met kuilen. Ook zijn er geen onderdelen voor deze rolstoelen verkrijgbaar en roesten deze stoelen op een gegeven moment dus weg. Wij hebben 3 rolstoelen voor hen besteld in Tanzania die geschikt zijn voor hun terrein en waarvan onderdelen verkrijgbaar zijn. Ze zijn hier erg blij mee!

In het ziekenhuis is een broeder werkzaam die erg slim en gedreven is op de afdeling voor de prematuren. Hij heeft zijn diploma al, maar heeft ook nog een studieschuld ( heeft ook een deel van zijn land verkocht). Zijn diploma krijgt hij als hij zijn studieschuld afbetaald heeft, hij werkt nu als vrijwilliger ( en woont 120 km van dit ziekenhuis). Wij hebben besloten zijn studieschuld te betalen op voorwaarde dat hij 5 jaar in het ziekenhuis blijft werken. Hij heeft dit contract al ondertekend. Het lijkt ons een goede investering voor de prematuren afdeling van het ziekenhuis. Hij was heel erg blij en bedankt jullie allemaal : God bless you ….

We hebben een prachtige tijd gehad in Tanzania, mooie ontmoetingen gehad en dankzij jullie mooie projecten kunnen doen die er wat toe doen! We kregen een mooie brief mee van de ziekenhuisleiding waarin jullie allemaal heel erg bedankt worden voor de goede gaven. Allemaal heel erg bedankt dus!!

Groeten van Ineke en Marjolein