Wat zouden we graag… en vul dan zelf maar in. Ieder zal zijn of haar lijstje ondertussen wel hebben klaarliggen. Je ontdekt dan ook wat je echt belangrijk vindt. Bij velen is dat toch vooral het ‘gewoon’ weer eens bij elkaar kunnen zijn. Dat is iets wat bij ons menszijn hoort en wat nu pijnlijk gemist wordt.

Ik ben dan ook erg blij voor de kinderen dat ze straks op 11 mei weer deels naar school kunnen en ook samen mogen sporten. Nog meer dan naar een vakantie heb je nu zin in de sfeer van de school. Je mist de juf of de meester en zij missen de kinderen. Hopelijk gaat dat goed en mag er langzamerhand meer ‘open’. Voor de Middelbare school duurt het nog wat langer. Dat online lessen volgen kun je in je pyjama doen maar word je natuurlijk ook een keer zat. Ondertussen zijn eindexamenleerlingen zo ongeveer wel of niet geslaagd. Mocht dat het geval zijn: Alvast gefeliciteerd!

Wat zouden we graag… naar de kapper, een restaurant, op vakantie. Er valt zoveel te noemen. En daar hoort zeker ook de kerk bij. Wat kun je uitzien naar de dag dat je onbevangen aanschuift in een volle kerk zonder angst voor elkaar vanwege dat onzichtbare virus. Ons allen wordt veel geduld gevraagd. De vraag kan ook bij je opkomen: waarom mis ik de kerkgemeenschap wel of niet? Ieder zal daar zelf een antwoord op hebben. Ik hoor het om me heen: het zingen, de ontmoeting, de kinderen in de kerk.. gewoon alles. De groet, de glimlach, het samen in de Naam van Jezus bijeen zijn!

Wat zouden we graag…. Wanneer je in de zorg werkt en veel druk ervaart of juist wanneer je onzeker bent geworden over je baan of bedrijf dan kan het zijn dat je vooral naar meer rust en zekerheid verlangt. Dat je alles wat meer aankan. Dat je weer wat meer zicht krijgt op hoe het in de toekomst moet of kan. Of je denkt: ik wil wel veel, maar wat me het meest bezig houdt is m’n gezondheid.

Hoe ook, als gemeente van Christus zeggen geven we het elkaar door: God is een schuilplaats. Hij weet wat ieder van ons nodig heeft. Waar wij afstand houden is Hij nabij. Dat geloof ik. En waar wij op zondag nu met weinigen zijn is er toch ook het besef: we zijn verbonden in Christus. We bidden voor elkaar en leven met elkaar mee. Wat de kerkdiensten betreft: Via kerkradio/internet valt er mee te luisteren en de laatste weken achteraf – als proef – ook terug te zien. (zie mededeling onderaan de brief).

Op woensdagmiddag is de kerk een poosje open. Er komen steeds enkele mensen. Gemeenteleden maar soms ook een toevallige voorbijganger. Dat is mooi. Mocht u of jij zomaar op een ander moment een gesprek willen dan kan dat ook altijd in de kerk. Neem gerust contact met me op. En dat geldt ook voor een telefonisch gesprek.

Een lied wat we regelmatig met de kinderen in de kerk zingen is Lied 935. Dat luidt als volgt:

Je hoeft niet bang te zijn
al gaat de storm tekeer.
Leg maar gewoon je hand
in die van onze Heer

Een hartelijke groet, Ds. Nees Cluistra